De gevelafwerking wordt bij modulaire werken doorgaans vanaf een steiger aangebracht. “Op dit project is het plaatsen van een steiger vanwege ruimtegebrek niet mogelijk. Om toch het aluminium zetwerk aan de gevel te monteren, moesten wij op zoek naar een andere oplossing. In het verleden hebben wij voor eenzelfde uitdaging gestaan bij bijvoorbeeld project Laan van Spartaan in Amsterdam. Daar werkten we met een speciaal hijsframe voorzien van een werkbak. Dit hijsframe hees de module op z’n plek, de gevelbekleding werd direct gemonteerd en dan werd het hijsframe weer opgepakt voor de volgende module.”

Het hijsframe van Laan van Spartaan, dat ook van een werkbak is voorzien, bleek niet geschikt voor project Waldorp. Belangrijkste oorzaak daarvan is het gewicht ervan, dat samen met het gewicht van een module te zwaar zou zijn voor de torenkranen van Waldorp.

“We moesten een nieuw frame ontwikkelen waarbij twee belangrijke uitgangspunten waren dat de gevelbekleding aangebracht moet worden én dat onze bouwcyclus van 6 dagen voor één verdieping geborgd blijft. In die zes dagen plaatsen we het prefabbeton voor de middenkern, alle modules voor die bouwlaag én sluiten we de gevel.”

Het bouwteam nam begin 2025 contact op met Blom Opmeer die ook het frame voor Laan van Spartaan heeft ontwikkeld. Samen startten zij een brainstorm en veel opvolgende overleggen om tot de beste oplossing te komen.

Marc vertelt: ”We kwamen er al snel achter dat het een hijsframe moest worden dat de plaatsing van volgende modules niet in de weg zou staan. We hadden dus ruimte nodig om meer dan één module tegelijk te kunnen afwerken. Daarnaast wil je zo min mogelijk hijsbewegingen realiseren. Op de 3e etage kost hijsen nog niet zo veel tijd per module, maar we bouwen steeds hoger en tegen de tijd dat je op de 20e verdieping moet afwerken, is dat een heel ander verhaal. En ook op die hoger gelegen verdiepingen willen we de 6-daagse cyclus aanhouden. Kortom, het puzzelen begon.”

“Allereerst onderzochten we hoe breed het werkframe zou moeten worden. Maar ook: kunnen we het werkframe op een rails plaatsen zodat het over het dak kan ‘kruipen’ waardoor de kraan het niet steeds moet verplaatsen? Dat bleek niet haalbaar, omdat een rails te groot en te zwaar zou worden om handmatig te verplaatsen en daardoor voor nog meer hijsbewegingen zou zorgen. We kwamen uit bij een werkbak die een breedte heeft van 12 meter. Zo kunnen we 3 modules tegelijk afwerken. Het is constructief niet mogelijk om het frame op het houten dak van de modules te plaatsen, maar het moet wel passen op de betonpenanten van de modules.”

De volgende uitdaging was de bouwvolgorde. Deze moet in 6 dagen optimaal benut worden. “Hiervoor moesten we goed in kaart brengen waar het werkframe op welk moment zou zijn en of het de plaatsing van de modules niet in de weg staat, óf dat we vertraging in die 6-daagse cyclus zouden oplopen. Kortom, met veel overleg en gepuzzel hebben we het proces optimaal uitgewerkt.”

Al met al is het dus een hele bevalling. Marc: “Dit hele proces heeft echt wel 9 maanden geduurd. Iedere keer stopten we de nieuwe ideeën en inzichten weer onder ons kussen om er een nachtje over te slapen. Want, op het moment dat we het frame met de containers hadden uitgewerkt, kwam er een nieuwe vraag omhoog. We nemen in dit idee dan wel de voorraad mee omhoog, maar hoe krijgen we die uit de container in het 4-meter hoge werkframe? Met die hoogte kun je de beplating niet even doorsteken. Dus hebben we er een goederenliftje bij bedacht,” lacht hij.

Het frame is doorgerekend en momenteel worden de puntjes op de i gezet om te produceren. Pas als de eerste modules naar de bouwplaats gaan, zal het frame ook in gebruik worden genomen. Twee in totaal, zodat er twee torens gelijktijdig opgetrokken kunnen worden. Het proces is zo ingericht dat de 6-daagse cyclus om-en-om verloopt, 3 dagen prefab beton bij de ene toren, 3 dagen modules bij de andere toren. “Zo is de logistiek optimaal en zorgen we voor een continue stroom van Ursem-modules uit de fabriek. Al met al kunnen we echt wel met gepaste trots op dit proces terugkijken. We begonnen met niets, maar we zijn met elkaar om de tafel gaan zitten en hebben alles zelf verzonnen. Ik kan niet wachten om het werkframe écht in gebruik te zien volgend jaar.”